माझे जग माझ्या नजरेतून...

Why to post everywhere that you love your GOD? Is it really necessary?

2012-01-31T13:08:00.001+05:30

A missionary in Germany once said, “Why did Hindus never set out of Indian soil to propagate their religion? It’s just because they knew, it’s not worth.”

And immediately Maxmuller replied, “For Hindus, religion is like Mother. She is the most beautiful of all. Bhagwadgita says, that if you try to prove your worth by propagating the beauty of your mother, then the outside world will see her as a prostitute. Hence, propagate the value of your mother by your deeds, that we call our ‘Karma’. The value of a mother is known by the deeds done by her child. If your ‘Karma’ is good, then automatically your mother will be the most respected.”

The Churches in Germany banned Maxmuller for saying this & the result was that the entire world started rushing madly to India, to know more about this religion; & Hinduism became the most respected religion of the world, though we never propagate it & will never do.

If you really believe in something & really respect it, then there is no need to shout out all the time saying that you love your God. Your love & faith is clearly visible in your deeds.

आयुष्य...

2012-01-27T14:45:00.001+05:30

आयुष्य खूप सुंदर आहे,

सोबत कुणी नसलं तरी,

एकट्यानेच ते फुलवत रहा..........

वादळात सगळं वाहून गेल

म्हणुन रडत बसू नका,

वेगळ अस काही,

माझ्यात खास नाही

असं म्हणून उदास होऊ नका......

मृगाकडे कस्तुरी आहे,

फुलात गंध आहे,

सागराकडे अथांगता आहे,

माझ्याकडे काय आहे ?

असं म्हणून रडू नका...........

अंधाराला जाळणरा

एक सूर्य तुमच्यातही लपला आहे.

आव्हान करा त्या सूर्याला,

मग उगवेल तो तुमच्या

आयुष्यात नवीन क्षितिज घेऊन.........

Hotel California Gujju Version

2012-01-24T14:54:00.000+05:30

On Eastern express highway
Navratan tel in my hair
Warm smell of theplas
rising up in the air
Up ahead in the distance
I saw a shimmering light
My had grew havy, aney, my sight grew dim
It was Hetal ben I was right!

There she stood on the highway
I heard the ringtone bale
And I was thinking to myself
This could be Phalguni Pathak, not Adele
Then she lit up a metch stick
and she showed me the way
There were voices down the corridor
I thote I heard them say...

Welcome to the nite of disco dandiya
Such a lovely place, Such a lovely face
Planty of food at disco dandiya
Nine nights of year, you can find it here

Her mind is gathiya-twisted,
she got the healthy thighs
She got a lot of pratty pratty boys, that she calls bhais!
How they do garba in cot yard,
switt summer swat
Some go arararara,
and some forgat!

So I called Baku fui's husband
please bring my chaas
he said we havent had that glass since we have nirjal upwaas
End steel those voices are colin froam far hawey!
Wake you up in the middle of ratrau
Just to hear them say...

Welcome to night of disco dandiya
Such a lovely base Underneath your drase ;)
They shakin it up at disco dandiya
what a nice surprise, bring Rames, Sures bhais!

Mirrors on the ghagra choli
Pink odhni that is supakk nice
Aney she jau we are al just dancer here,
wearing zari work on our Levi's
And then at Ghatkopar samaaj hole, They gaythered for the feast
They eat it all with gusto and go back to buffet hole for one more repeat!

Last thing I remember,
I was Running for the loo
I had to wait back for people
to finish before
Relax said Bakul maasa
We are programmed to receive
You can EAT as much as you want
But you cannot just SHEET=D

दोन तत्त्वं -

2012-01-17T09:47:00.003+05:30

बारमाही कधीही वादळवारे, पाऊस पडणाऱ्या एका प्रदेशात एका धनिक शेतकऱ्याला घरकामासाठी, तबेला व घोड्यांची निगा राखण्यासाठी एक नोकर हवा होता. एका सकाळी एक मरतुकडासा मुलगा त्याच्याकडे आला. त्याने नोकरी मागितली. "तू काय काय करू शकतोस?' असे मालकाने थोड्याशा टाळण्याच्या सुरातच त्याला विचारले. मुलगा म्हणाला, "वादळीवाऱ्यासह गडगडाटी धुवाधार पाऊस पडत असताना मी रात्री गाढ झोपू शकतो !'

शेतकऱ्याला वेगळं वाटलं. शहराला जायची घाईही होती. त्याने मुलाला ठेवून घेतले. आठवड्याचा बाजारहाट करून तो आला. थकला होता. लगेच झोपायला गेला. मध्यरात्री सोसाट्याचा वारा, मोठा गडगडाट घेऊन धुवाधार पाऊस सुरू झाला. त्याची झोपमोड झाली. बाहेर पटांगणात गवत वाळायला टाकले होते. तबेल्यात घोड्यांसाठी गवत भरलेले नव्हते. पाणीही ठेवलेले नव्हते. त्याला काळजी वाटली. त्याने नोकराला जोरजोरात हाका मारल्या. त्याचा प्रतिसाद मिळाला नाही. घरात तो कुठेच नव्हता.

शिव्या घालीत मालकाने रेनकोट चढवला; छत्री, विजेरी घेतली. माळावर गेला. सर्व गवत आवरून, त्याचे ढीग करून आच्छादून ठेवलेले दिसले. तसाच धावत तबेल्यात गेला. गव्हाणीत गवत, पाण्याची पातेली भरून ठेवलेली दिसली. घोडे चारापाणी खाऊन समाधानाने झोप घेत होते. त्याने कुतूहलाने पाहिले, वरच्या माळ्यावर जागा स्वच्छ करून त्याचा नवा नोकर शरीराचे मुटकुळे करून घोरत होता! निसर्गाचे एवढे तांडव बाहेर चालले होते,
ते त्याच्या गावीही नव्हते.

नोकर शांत झोपू शकला. कारण त्याला ताण नव्हता. का नव्हता? झोपायला जायच्या आधीच त्याने आपली सर्व कामे व्यवस्थित पूर्ण केली होती. तिथे ताणाला आत शिरायला फटच नव्हती!

कुठलंही काम, प्रॉजेक्‍ट, कुठलीही कंपनी आणि कुठलाही अमेरिकन, युरोपियन क्‍लाएंट तुमच्या जिवापेक्षा मोठा नाही. तुमच्या आयुष्यासाठी नोकऱ्या, कंपन्या आहेत, त्यांच्यासाठी तुमचं आयुष्य नाही. कृपा करून जमेल, झेपेल एवढंच काम हातात घ्या; त्यासाठी आग्रह धरा. प्रतिष्ठा, पोस्ट, वाढत्या पगाराच्या नादाने किंवा वरिष्ठांची मर्जी संपादन करण्याच्या हव्यासाने न झेपणाऱ्या जबाबदाऱ्या अंगावर घेऊ नका.

तुमच्या जिवापेक्षा मौल्यवान काहीही नाही, याचं भान ठेवा. कुटुंबाला वेळ द्या.तणावपूर्ण वातावरणाचा परिणाम ऑफिसमधल्या कामावर होतो आणि घरचं आनंदी वातावरण कामासाठी प्रोत्साहन देणारं ठरतं. ऑफिसमधले ताणतणाव, स्पर्धा, पक्षपात इ. इ. घरी घेऊन न येता, तिथंच विसरून या. स्वतःवर स्वतःच मर्यादा घालून घ्या. ही भयानक स्पर्धा कधीही न संपणारी आहे. तुम्ही कुठं थांबायचं हे तुम्ही ठरवा.

कितीही ताण असला, कुठलीही परिस्थिती ओढवली तरी घरी नीट समजावून सांगा. तुमच्या जिवापेक्षा त्यांनाही अधिक काही नाही, याबद्दल खात्री बाळगा. ज्यांच्या सगळ्या आशा-अपेक्षा तुमच्यावर आहेत ते आई-वडील, जीवनभराच्या साथीची अपेक्षा करणारी बायको आणि ज्यांना तुमचाच हात धरून आपली चिमुकली पावलं टाकायची आहेत ते चिमणे जीव यांना तुमची नितांत गरज आहे याची जाणीव ठेवा. त्यासाठी तुम्ही दीर्घायुषी स्वस्थ आणि आनंदी राहणं गरजेचं आहे.

तणाव नियोजनासाठी तुमच्या आवडी-निवडी जपा, स्वतःसाठी थोडातरी वेळ काढा. संगीत, व्यायाम, योगासने, वाचन इ.चा उपयोग करा. हे सगळं सगळ्यांनाच माहिती असतं. तरीही आपण धावतो- ऊर फुटेस्तोवर आणि एक दिवस हातात काहीच उरत नाही.

दोन तत्त्वं जपा :

"एक म्हणजे क्षुल्लक गोष्टींसाठी ताण निर्माण करू नका."
"दुसरं म्हणजे आयुष्याच्या अखेरीस सगळ्या गोष्टी क्षुल्लकच असतात "

झाड

2011-12-26T22:39:00.000+05:30

• बरं झालं
या जमिनीत
एकदा स्वतःला गाडून घेईन म्हणतो . . .
चारदोन पावसाळे बरसून गेले
की रानातलं झाड बनून
परत एकदा बाहेर येईन म्हणतो. . .
म्हणजे मग माझ्या झाडावरच्या
पानापानांतून, देठादेठावर,
फांदीफांदीलाच मीच असेन . . .
येणारे जाणारे क्षण्भर थबकून,
सुस्कारत म्हणतील -
" बरं झालं हे झाड आलं !
अगदीच काही नसण्यापेक्षा . . . !"

लव्हलेटर...

2011-12-26T12:35:00.002+05:30

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे लव्हलेटर असतं

सरळ जाऊन बोलण्यापेक्ष इझी आणि बेटर असतं

गोड गुलाबी थंडीतला गोड गुलाबी स्वेटर असतं

घुसळ घुसळ घुसळलेल्या मनामधलं बटर असतं

लव्हलेटर म्हणजे एक सॉंग असतं

कंटेंट राईट आणि ग्रामर नेहमीच रॉंग असतं

सुचत नाही तेव्हा तुमच्या हार्ट मधली पेन असतं

आणि जेव्हा सुचतं तेव्हा नेमकं खिशात पेन नसतं

पटलं तर पप्पी आणि खटकलं तर खेटर असतं!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे रेअर हॅबिट असतं

वरती वरती लायन आतून भेदरलेलं रॅबिट असतं

शक्य शक्य हातांमधून थथरणारा वर्ड असतं

नुकतंच पंख फ़ुटलेलं क्युट क्युटबर्ड असतं

होपफ़ुल डोळ्यांमधलं ड्रॉप ड्रॉप वॉटर असतं!!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे ऍग्रीमेंट असतं

५०% सर्टन आणि ५०% चं जजमेन्ट असतं

ऑपोनन्टच्या स्ट्रॅटेजीवर पुढचं सगळं डिपेन्ड असतं

सगळा असतो थेट सौदा काहीसुद्धा लेन्ड नसतं

हार्ट देऊन हार्ट घ्यायचं सरळ साधं बार्टर असतं!!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे एक ड्रीम असतं

लाईफ़च्या पेस्ट्रीवरचं स्वीट स्वीट क्रीम असतं

अर्धं अर्धं प्यावं असं शहाळ्यामधलं वॉटर असतं

तिसरयासाठी नाहीच असं अगदी प्रायव्हेट मॅटर असतं.

कुणीतरी आठवणं काढतय...

2011-12-24T23:53:00.002+05:30

हसता हसता डोळे अलगद भरुनही येतील
बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन
कावरंबावरं होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवणं काढतय, बाकी काही नाही...

मोबाईल वाजण्याआधीच तो वाजल्य़ासारखा वाटेल,
जुनाच काढून एसएमएस वाचावासा वाटेल,
दिवस सरता वाटत जाईल उगाचच उदास
पावलोपावली जड होत जाईल बहुधा श्वास,
घाबरुनं बिबरुनं जाण्यासारखं काही नाही
कुणीतरी आठवणं काढतय, बाकी काही नाही...

जेवता जेवता जीवघेणा लागेलही ठसका
घरचे म्हणतील सारखा कसा लागतो ठसका ??
चेहरा लपवत, डोळे पुसत, पाणी प्यावे थोडे,
बोलण्याआधी आवाजाला सांभाळावे थोडे,
सांगुन द्याव काळजीसारख बिलकुल काही नाही,,
"कुणीतरी आठवणं काढतय, बाकी काही नाही...

दर्द के फूल...

2011-12-24T23:12:00.000+05:30

दर्द के फूल भी खिलते है , बिखर जाते है
जख्म कैसे भी हो , कुछ दिन में भर जाते है...

उस दरीचे मे भी अब कोई नहीं , और हम भी
सर झुकाए हुए , चुप चाप चले जाते है...

रास्ते रोके खड़ी है , यही उलझन कब से
कोई पूछे तो कहे क्या , की किधर जाते है...

नर्म आवाज , भली बाते, मह्ज्ज़ब लहजे
पहली बारीश मे , ये रंग उतर जाते है...!

आठवणींची कविता...

2011-12-24T11:55:00.002+05:30

नुसतीच बसले होते मी बराच वेळ हातात कागद-पेन घेऊन...

सुचतच नव्हते काही मनाच्या आकाशात कधी पाऊस कधी ऊन...

शेवटी कंटाळून बाजूला ठेवून दिले कागद-पेन आणि सरळ आठवायला घेतले तुला

तुझ हसणं आठवलं तसे टपटपले दोन-चार शब्द कागदावर

तुझ चिडणं आठवलं तश्या उमटून गेल्या दोन-चार ओळी

मलाही मग आला उत्साह आठवत गेले तुला खूप खूप...

तसे तरंगत आले चुकार शब्द आणि बसले शहाण्यासारखे एकेका ओळीत गुपचूप...

मग मी आठवल्या त्या कातरवेळा ती संकेतस्थळं आणि ती चांदरात...
तसे लाजले शब्द थोडे आणि त्यांनी लपेटले स्वत:ला वृत्त, लयी आणि यमकांत...

कागद भरुन गेला पार.छान कविता होत होती तयार...

आता शेवटच राहिला होता फक्त बाकी सगळं जमलं होतं मस्त

अन मला कुठुनसं आठवलं आपलं झालेलं भांडण

तुझ्यासारखेच रुसून बसले मग शब्द

परत थोडी मागे गेले जुनं-जुनं आठवू लागले

हाताला लागले काही निसटणारे क्षण लिहिलंही मी कागदावर काहीबाही
पण ते माझं मलाच पटलं नाही... जसं आपलं भांडण कधी कध्धीच मिटलं नाही...

माझं मीच मग समजावलं मला कधी कधी असं होतं, राहते एखादी कविता 'अपूर्ण'च

जसं राहून गेलंय आपलं नातं... !

वाऱ्यावरती गंध पसरला...

2011-12-24T09:55:00.000+05:30

वाऱ्यावरती गंध पसरला नाते मनाचे
मातीमध्ये दरवळणारे हे गाव माझे
जल्लोष आहे आता उधाणलेला
स्वर धुंद झाला मनी छेडलेला
शहारलेल्या, उधाणलेल्या कसे सावरावे !

स्वप्नातले गाव माझ्यापुढे
दिवसाचा पक्षी अलगद उडे
फांदिच्या अंगावरती
चिमणी ती चिवचिवणारी
झाडात लपले सगे-सोयरे
हा गाव माझा जुना आठवांचा
नादात हसऱ्या या वाहत्या नदीचा
ढगात उरले पाऊसगाणे कसे साठवावे !

हातातले हात मन बावरे
खडकाची माया कशी पाझरे
भेटीच्या ओढीसाठी श्वासांचे झुंबर हलते
शब्दांना कळले हे गाणे नवे
ही वेळ आहे मला गोंदणारी
ही धुंद नाती गंधावणारी
पुन्हा एकदा उरी भेटता कसे आवरावे ?

गीत-दासू वैद्य
संगीत-अजय-अतुल
स्वर-कुणाल गांजावाला
चित्रपट-सावरखेड एक गाव

The fact remains...

2011-12-24T09:19:00.000+05:30

A Mom visits her son for dinner who lives with a girl roommate.

During the course of the meal, his mother couldn't help but notice how pretty his roommate was. She had long been suspicious of a relationship between the two, and this had only made her more curious.

Over the course of the evening, while watching the two interact, she started to wonder if there was more between him and his roommate than met the eye.

Reading his mom's thoughts, his son volunteered, “I know what you must be thinking, but I assure you, we are just roommates."

About a week later, his roommate came to him saying, “Ever since your mother came to dinner, I've been unable to find the silver plate. You don't suppose she took it, do you?"

He said ,"Well, I doubt it, but I'll email her, just to be sure."

He sat down and wrote :
Dear Mother:
I'm not saying that you ‘did' take the silver plate from my house, I'm not saying that you ‘did not' take the silver plate .. But the fact remains that it has been missing ever since you were here for dinner.

Love,
your son

Several days later, he received an email from his Mother which read:
Dear Son:
I'm not saying that you ‘do' sleep with your roommate, and I'm not saying that you ‘do not' sleep with her. But the fact remains that if she was sleeping in her OWN bed, she would have found the silver plate by now, under the pillow…

Love,
Mom.

FUNNY FULL FORMS OF IT COMPANIES

2011-12-24T09:15:00.000+05:30

1. NIIT: Not Interested in IT

2. WIPRO: Weak Input, Poor & Rubbish Output

3. HCL: Hidden Costs & Losses

4. TCS: Totally Confusing Solutions

5. INFOSYS: Inferior Offline Systems

6. HUGHES: Highly Useless Graduates Hired for Eating and Sleeping

7. BAAN: Beggars Association And Nerds

8. IBM: Implicitly Boring Machines

9. SATYAM: Sad And Tired Yelling Away Madly

10. PARAM: Puzzled And Ridiculous Array of Microprocessors

11. C-DOT: Coffee During Office Timings

12. CMC: Coffee, Meals and Comfort

13. DELL: Deplorable Equipment & lacklusters

14. PSI: Peculiar Symptoms of India.

15. ORACLE: On-line Romance And Chatting with Lady Employees.

अगदी सोपा गार्लिक ब्रेड -

2011-12-23T14:26:00.003+05:30

साहित्य -

ब्रेड स्लाईस - १ छोटा पुडा

लसूण पाकळ्या - १०-१२

मीठ - अर्धा छोटा चमचा

पिझ्झा मसाला - २-३ चमचे

मिरेपूड - १ चमचा

बटर किंवा मार्गारीन - गरजेनुसार

कृती -

लसूण आणि मीठ एकत्र करून एकजीव ठेचून घ्यावे. ब्रेडच्या एका बाजूला बटर लावून गरम तव्यावर थोडे भाजावे. दुसऱ्या बाजूला थोडी लसणाची पेस्ट लावून थोडी मिरेपूड आणि थोडा पिझ्झा मसाला भुरभुरावा. बटरची बाजू थोडी भाजून झाल्यावर लसूण - मसाल्याची बाजू थोडी भाजावी. गार्लिक ब्रेड तयार. सोपा, स्वस्त आणि चवदार !

[ शक्यतो ब्राऊन ब्रेड वापरावा. मैद्याच्या मऊ पांढरया ब्रेडपेक्षा ब्राऊन ब्रेड चवीला आणि पचायला अधिक चांगला आहे.पिझ्झा मसाला बाजारात तयार विकत मिळतो. पिझ्झा मसाला बॉटल २५ रुपयात १०० ग्रॅम येतो. ३ वर्षे टिकतो. डॉमिनोजच्या ६५-७० रुपयांच्या ६-७ छोट्या ब्रेड स्टिक्स पेक्षा घरी बनविलेला हा गार्लिक ब्रेड केव्हाही अधिक चांगला! ]

A mermaid or a whale?

2011-12-23T09:41:00.000+05:30

A while back, at the entrance of a gym somewhere in USA, there was a picture of a thin and beautiful woman. The caption was "This summer, do you want to be a mermaid or a whale?"

A woman answered the following way:

"Dear people, whales are always surrounded by friends (dolphins, seals, curious humans), they are sexually active and raise their children with great tenderness.

They entertain like crazy with dolphins and eat lots of prawns. They swim all day and travel to fantastic places like Patagonia, the Barents Sea or the coral reefs of Polynesia.

They sing incredibly well and sometimes even are on cds. They are impressive and dearly loved animals, which everyone defend and admires.

Mermaids do not exist.

But if they existed, they would line up to see a psychologist because of a problem of split personality: woman or fish?

They would have no sex life and could not bear children.

Yes, they would be lovely, but lonely and sad.

And, who wants a girl that smells like fish by his side?

Without a doubt, I'd rather be a whale.

At a time when the media tells us that only thin is beautiful, I prefer to eat ice cream with my kids, to have dinner with my husband, to eat and drink and have fun with my friends."

Khalil Gibran to married couples-

2011-12-22T08:46:00.001+05:30

Love one another, but make not a bond of love: Let it rather be a moving sea between the shores of your souls.

Fill each others cup but drink not from one cup.

Give one another of your bread but eat not from the same loaf.

Sing and dance together and be joyous, but let each other one of you be alone.

Give your hearts , but not into each other's keeping.

And stand together yet not too near together: For the pillars of the temple stand apart ; the oak and the cypress grow not in each other's shadow.....!

2011-12-19T09:05:00.001+05:30

stop sulking over your shoes being 6 months old and not of latest trend...

My Wage

2011-12-19T09:01:00.000+05:30

I bargained with Life for a penny,
And Life would pay no more,
However I begged at evening
When I counted my scanty store;

For Life is a just employer,
He gives you what you ask,
But once you have set the wages,
Why, you must bear the task.

I worked for a menial's hire,
Only to learn, dismayed,
That any wage I had asked of Life,
Life would have paid.

by Jessie B. Rittenhouse

जग साल्या जग...

2011-12-19T08:59:00.000+05:30

जग साल्या जग,
अंगात रग असेल तोवर जग...
पाठीवरती घेऊन आभाळ, पुन्हा आभाळालाच बघ...
जग साल्या जग !

धावत जाऊन सुर्यापाशी मुठभर त्याचे तेज आण,
आणि मग जीवनाच्या ज्योतीला सांग,हवे तसे तग...
इतका प्रचंड वेग आण नि वादळाहून तेज हो,
तुला आडवणाऱ्या पर्वतांची राख, क्षणात होईल मग....
जग साल्या ,जग !

कडाड असे संकटांवर कि करतील त्याच याचना,
कोसळणाऱ्या विजेलाही उघड्या छाताडाने बिलग...
इतक जाळ स्वतःला कि संपूर्ण राख होईल,
उरलेल्या निखार्यांचीही हि आगीलाच लागेल धग...
जग साल्या जग !

काबीज कर एक एक तर नि अंतरीक्ष सारा,
डोईवर तू असशील त्यांच्या नि तुझ्या पायाखाली ढग...
जग इतक अर्थपूर्ण कि वेदांच्या ओवीतून तू उमग,
विशाल हो इतक कि सागराच्या तहानेलाही लागेल तुझी तगमग...
जग साल्या जग!

जग असा होऊन निडर कि आदर्श होशील जगण्याचा,
नंतर देवही येऊन सांगेल हाच माझा खरा जिवलग...
जग साल्या जग...
अंगात रग असेल तोवर जग....

( सौजन्य - किरण माने )

ती फ़क्त आईच!!!

2011-12-07T10:50:00.001+05:30

ती फ़क्त आईच!!!
सकाळी दोन धपाटे घालुन उठवते.. ती आई
उठवल्यावर आवडता नाश्ता समोर मांडते.. ती आई
नाश्ता नाही होतो तोच डब्याची चिंता सुरु करते.. ती आई
काय करीन ते घेउन जा म्हणताना सगळ आवडीचे करते.. ती आई
पदराला हात पुसत सांभाळुन जा म्हणते.. ती आई
परतीची आतुरतेने वाट बघत असते.. ती आई
आपण झोपत नाही तोवर जागी असते.. ती आई
आणि जिच्याशिवाय आपले आयुष्य अपूर्ण..
ती फ़क्त आईच..! ती फ़क्त आईच..!

Did you know that ?

2011-12-05T10:16:00.002+05:30

If a statue in the park of a person on a horse has both front legs in the air, the person died in battle.
If the horse has one front leg in the air, the person died because of wounds received in battle.
If the horse has all four legs on the ground, the person died of natural causes.

What do bulletproof vests, fire escapes, windshield wipers and laser printers have in common? - All were invented by women.

It was the accepted practice in Babylon 4,000 years ago that for a month after the wedding, the bride's father would supply his son-in-law with all the mead he could drink. Mead is a honey beer and because their calendar was lunar based, this period was called the honey month, which we know today as the honeymoon.

विसरलो की बिघडलो...?

2011-12-05T10:03:00.002+05:30

हुशारी मिळवताना शहाणपण विसरलो

समजत नाही की मी घडलो की बिघडलो

तंत्रज्ञानामागे धावताना आत्मज्ञान विसरलो

पैसा हीच सक्ती समजून ईश्वरभक्ती विसरलो

सुख शोधताना जीवनाचा बोध विसरलो
सुखासाठी साधने वापरताना साधना विसरलो

भौतिक वस्तूच्या सुखात नैतिकता विसरलो
धन जमा करताना समाधान विसरलो
तंत्रज्ञान शोधताना ते वापरण्याचे भान विसरलो
परिक्षार्थी शिक्षणात हाताचे कौशल्य विसरलो

टी.व्ही. आल्यापासून बोलणं विसरलो
जाहिरातीच्या मार्‍यामुळे चागलं निवडणं विसरलो
गाडी आल्यापासून चालणं विसरलो
मोबाईल आल्यापासून भेटीगाठी विसरलो

कॅलक्युलेटर आल्यापासून बेरीज विसरलो
संगणकाच्या वापराने विचार करणं विसरलो
संकरीत खाल्यामुळे पदार्थांची चव विसरलो
फास्टफूडच्या जमान्यात तृप्तीचे ढेकर विसरलो

ए.सी. मध्ये बसून झाडाचा गारवा विसरलो
परफ्युमचा वापरामुळे फुलांचा सुगंध विसरलो
चातुर्य मिळवताना चरित्र विसरलो
जगाचा भूगोलात गावाचा इतिहास विसरलो

बटबटीत प्रदर्शनात सौंदर्यचे दर्शन विसरलो

रिमिक्सच्या गोंगाटात सुगमसंगीत विसरलो
मृगजळामागे धावताना कर्तव्यातला आनंद विसरलो
स्वतःमध्ये मग्न राहून दुस-‍याच्या विचार विसरलो

सतत धावताना क्षणभर थांबणं विसरलो

जागेपणी सुख मिळवताना सुखानं झोपणं विसरलो

What's so Great about KOLAVARI DI???

2011-11-29T08:42:00.002+05:30

heard recently "KOLAVERI DI", this is what i got from it -

it's a rowdy song of a youth, bad in grammar but still pointing out contrasting shades around the young world, a boy trying to woo a girl, she is hating him, calling him dark black n ugly while herself being fair n white, he is pointing out the combination of moon and night yet their beauty together, basically how contrast works great together well, language is rough but the essence of the song is quite fine, can be sung to those rioters around world who keep raging for nonsense reasons...

Dhanush Raja might have made is out just while some chit-chat at some studio, yet it has a good message i think.

प्रपोज केल्यानंतर...

2011-10-14T09:01:00.003+05:30

प्रपोज केल्यानंतर " मुलीकडून साधारणता" कोणती उत्तरे" मिळू शकतात त्याबद्दल काही...!

१. नाहीsssssss

२. शी . किती घाणेरडे विचार आहेत तुझे !

३. मी तर तुला 'तसल्या नजरेने' पाहिलेच नाही ... मी तुला फक्त एक चांगला [ हे अजून वर ] दोस्त मानते ...

४. मी "ऑलरेडी एंगेज" आहे.

५. प्लीज, माझा असल्या "फालतू गोष्टींवर" विश्वास नाही. माझ्यासाठी माझे 'शिक्षण, करियर व कुटुंबिय' महत्त्वाचे आहेत....

६. आपली तर आत्ता कुठे चांगली ओळख झाली आहे, तु तर मला अजून व्यवस्थीत ओळखत पण नाहीस, मला

वाटतं की हे कदाचित "आकर्षण" असावे ...

७. तु किती कमावतोस ? / तुझा बॅलेंस किती आहे?

८. मागच्या वर्षीच तर मी तुला"राखी " बांधली होती !!!!

९. माझी अशा गोष्टींसाठ ी अजून 'मानसीक तयारी' झाली नाही ....

१०. मी माझ्या आईला / दादाला विचारून सांगते ....( बाबांपर्यं त नको ) { नंतर काहीच नाही .....}

११. मुर्ख , एवढी छोटीसी आणि महत्त्वाची गोष्ट सांगायला येवढा उशिर करतात का ?

१२. मला माहित आहे. बोलुन दाखवण्याची गरज नाही ....

१३. सॉरी ....

१४. "आरश्यात तोंड बघ मेल्या ... म्हणे तू मला आवडतेस !!!"

१५. मी तर तुला भावासमान मानते [ पण मी मानत नाही ना !!! ]

१६. होय, मला पण तू आवडतोस , पण तू माझा विश्वासघात करणार नाहिस ना ?

१७. गाढवा, आधिच नाहीस का सांगायचं, आता वेळ निघून गेली [ म्हणजे दुसरे कोणतेतरी चांगले "गाढव"

सापडले ]

१८. तु जर थोडे आधी सांगितले असतेतर मी कदाचित विचार केला असता ....

१९. नालायका , तुझी हिंम्मत कशी झाली मला असे विचारायची ?" [ त्यानंतर कदाचित एक छानशी

कानफाडीत ...]

२०. ती : मला विचार करायला वेळ हवा आहे ... तो : नक्की किती ? [ अजून आशा आहे तर ....]

ती : ७ जन्म [ यानंतर मुलगा बेशुद्ध ...]

२१. नीच माणसा, मी तर एक "विवाहित स्त्री" आहे तरीपण...

२२. सॉरी , माझे तुझ्या मित्रावर /छोट्या भावावर प्रेम आहे ....

२३. हा हा....हा हा हा.... हा हा हा हा ही ही ... ही ही ही ... ही ही ही ही

२४. लग्नाच्या आधी माझा असल्या कुठल्याही फालतू गोष्टीत गुंतण्याचा विचारनाही....

२५. मातीत जा ... मला त्याची पर्वा नाही ....

२६. तु माझ्यासाठी काय करू शकसिल?

२७. मी कितवी आहे? हा हा हा ....

२८. मी तुझ्याबद्द ल "तसला विचार' कधी केलाच नाही ...

२९. माझ्या भावाला भेट, तो तुला व्यवस्थित समजावून सांगेल....

३०. का ??? "स्वाती" नाही म्हणली का?

३१. पण तू तर "सपना च्या" मागे होतास , तिने काय थप्पड वगैरे मारली का ?

३२. किती दिवसांकरता ? सॉरी किती तासांकरता ?

३३. " जे काही बोलायचे आहे ते लवकर बोलुन टाक, माझ्या मुलाची शाळेतून येण्याची वेळ झाली आहे..."

३४. कित्तीssss छान ....

३५. पुढच्या ४ महिन्यांची 'वेटिंग लिस्ट ' पण फुल्ल आहे ...

३६. क्कायsssss !?!?!?!?

३७. आत्ताच्या आत्ता इथून निघून जा नाहितर ....

३८. मला वटतयं कदाचित मी "एंगेज" असेन ...

३९. मझ्याकडे तुझ्यापेक्षा जास्त चांगले "ऑप्शन" आहेत...

४०. मला ह्या गोष्टीबद्द ल काहिएक बोलायची इच्छा नाही. [त्यानंतर ती त्याच्याकड दुर्लक्ष करायला लागते]

४१. माझ्या "बॉयफ्रेंड ला" कळले तर...

एवढीच इच्छा...

2011-10-11T07:59:00.000+05:30

विपत्तीमध्ये तू माझं रक्षण करावस अशी माझी प्रार्थना नाही,
विपत्तीमध्ये मी भयभीत होऊ नये, एवढीच माझी इच्छा आहे....

माझ्या दु:खी व्यथित मनाचं तू सांत्वन करावस अशी माझी अपेक्षा नाही,
दु:खावर मला विजय मिळवता यावा, एवढीच माझी इच्छा आहे....

माझ्या मदतीला कोणी आलं नाही तरी माझी तक्रार नाही,
माझं बळ मोडून पडू नये, एवढीच माझी इच्छा आहे....

माझं तारण तू करावस असं मला कधीच वाटत नाही,
तरून जाण्याचं सामर्थ्य माझ्यात असावं, एवढीच माझी इच्छा आहे....

माझं ओझं हलकं करून तू माझे कष्ट कमी करावेस असं माझं म्हणणं नाही,
ते ओझं वहायची शक्ती मात्र माझ्यात असावी, एवढीच माझी इच्छा आहे....

सुखाच्या दिवसात नतमस्तक होऊन मी तुझा चेहरा ओळखून काढेनच,
मात्र दु:खाच्या रात्री सारं जग जेव्हा माझी फसवणूक करेल तेव्हा,
तुझ्याविषयी माझ्या मनात शंका निर्माण होऊ नये.....
एवढीच माझी इच्छा आहे....

- रवींद्रनाथ टागोर

"माझी निवड चुकली तर नाही ना?" ( नक्की वाचा भावी आयुश्यासाठी उपयोगीआहे )

2011-10-02T13:03:00.001+05:30

एका सेमिनारमध्ये एका महिलेने प्रश्न केला, "मी जीवनसाथी निवडण्यात चुकले तर नाही ना हे मला कसे काय कळेल?". वक्ते महाशयांनी तिच्याकडे पाहिले. त्यांच्या लक्षात आले की तिच्या शेजारी बसलेले गृहस्थ हे बरेच स्थूल दिसत होते. वक्ते महाशयांनी प्रश्न केला, "तुमच्या शेजारी बसलेले गृहस्थ हेच तुमचे जीवनसाथी आहेत काय?" अत्यंत गंभीरपणे तिने उत्तर दिले," तुम्ही कसे काय ओळखले?" वक्ते महाशय उत्तरले,"तुमच्या पहिल्या प्रश्नाचे उत्तर मला आधी देऊ द्या. कारण त्या प्रश्नामुळे तुम्ही खरोखर खूप अस्वस्थ आहात असे दिसतेय. तुमच्या प्रश्नाचे उत्तर असे आहे.

प्रत्येक नात्याचे एक चक्र (सायकल) असते. सुरूवातीला तुम्ही तुमच्या साथीदाराच्या प्रेमात पडता. तुम्ही त्याच्या फोन्सची वाट पाहता, त्याच्या स्पर्शाची इच्छा धरता, त्याच्या आवडींवर सवयींवर प्रेम करता. प्रेमात पडणे मुळीच कठीण नसते. खरं तर तो एक पूर्णपणे नैसर्गिक आणि उत्स्फूर्त असा अनुभव असतो. प्रेमात पडण्यासाठी तुम्हाला वेगळे असे काही करायचेच नसते. म्हणून तर त्याला प्रेमात 'पडणे' असे म्हणतात. प्रेमात असणारी माणसं त्यांच्या अवस्थेचं वर्णन करताना कधी कधी म्हणतात, "I was swept off my feet" हे जे वर्णन आहे ते जरा दृश्य स्वरूपात बघण्याचा प्रयत्न करून बघा. त्याचा अर्थ असा लागतो की तुम्ही आपले तुमचे तुमचे उभे होता, काहीही न करता आणि अचानक तुमच्या बाबतीत काही तरी घडले.

प्रेमात पडणे हा एक उत्स्फूर्त आणि passive असा अनुभव आहे. पण परस्परांसोबत काही महिने अथवा वर्षे काढल्यानंतर प्रेमाची धुंदी ओसरू लागते. प्रत्येक नात्याचे हे असेच नैसर्गिक असे सायकल असते. हळूहळू फोन कॉल्स (अद्यापही येत असतील तर) कंटाळवाणे वाटू लागतात. स्पर्श हवाहवासा वाटेनासा होतो. तुमच्या साथीदाराच्या सवयी-आवडी, ज्या तुम्हाला सुद्धा आवडत असत, आता तुमचे डोके उठवू लागतात. नाते या अवस्थेला पोहोचल्याची लक्षणे प्रत्येक नात्यागणिक वेगवेगळी असतात. तुम्ही जेव्हा प्रेमात पडला त्या वेळेची अवस्था आणि नंतरची किंवा सध्याची ही कंटाळवाणी किंवा संतापजनक अवस्था - या दोन्हीमध्ये जमीन अस्मानाचा फरक असल्याचे तुम्हास जाणवते. या ठिकाणी कदाचित तुमच्या किंवा तुमच्या साथीदाराच्या मनात हा प्रश्न उभा राहतो की माझी निवड चुकली तर नाही ना? तुम्ही अनुभवलेली प्रेमाची धुंदी तुम्हाला जेव्हा जेव्हा आठवते तेव्हा, अन्य कोणाबरोबर का होईना, पण आपल्याला ती नशा पुन्हा एकदा अनुभवायला मिळावी असे तुम्हास वाटू लागते. आणि ह्या वेळी नाती तुटायला लागतात.

नात्यात यशस्वी व्हायचं असेल किंवा ते शाबूत ठेवायचं असेल तर त्याची एकच गुरुकिल्ली आहे. नात्यासाठी योग्य व्यक्तीची निवड करणे ही ती गुरुकिल्ली नव्हे. तर जी व्यक्ती तुम्ही निवडलीत तिच्यावर प्रेम करणे ही ती गुरूकिल्ली आहे.

The key to succeeding in a relationship is not finding the right person; it's learning to love the person you found.

आपण दु:खात आहोत याला जवाबदार आपला जीवनसाथी आहे असे लोक समजतात आणि वैवाहिक संबंधांच्या बाहेर आनंद शोधायला जातात. विवाहबाह्य संबंध हे सर्व रंगा रुपांत बघायला मिळतात. अनैतिक संबंध हे त्याचे एक सर्वात कॉमन रूप आहे. पण बरेचदा लोक अन्य मार्गांकडेही वळतात.

स्वत:ला कामामध्ये, एखाद्या छंदामध्ये, मित्रांच्या घोळक्यात गुंतवून घेणे, किंवा बेसुमार टीव्ही पाहणं अथवा नशापाणी करणं. पण त्यांच्या समस्येचं उत्तर लग्न संबंधांच्या बाहेर उपलब्धं नसतंच. ते तर घरातच उपलब्ध असतं. तुम्ही दुस-या कुणाच्या प्रेमात पडूच शकत नाही असं मला म्हणायचं नाहिये. पडू शकता आणि त्यामुळे तुम्हाला काही काळाकरिता छान सुद्धा वाटू शकतं. पण काही वर्षानंतर तुम्ही, आज आहात त्याच परिस्थितीमध्ये असाल.

कारण (हे लक्षपूर्वक ऐका) : एखाद्या नात्यामध्ये यशस्वी होण्याची गुरुकिल्ली - जीवनसाथी म्हणून योग्य व्यक्ती निवडणे ही नसून जी व्यक्ती तुम्ही निवडलीत तिच्यावरच प्रेम करायला शिकणे - ही आहे. The key to succeeding in a relationship is not finding the right person; it's learning to love the person you found.

साधं सोपं आयुष्य...

2011-07-06T19:32:00.001+05:30

साधं सोपं आयुष्य
साधं सोपं जगायचं
हसावंसं वाटलं तर हसायचं
रडावंसं वाटलं तर रडायचं

जसं बोलतो तसं नेहमी
वागायला थोडंच हवं
प्रत्येक वागण्याचं कारण
सांगायला थोडंच हवं

ज्यांना सांगायचं त्यांना सांगायचं
ज्यांना टांगायचं त्यांना टांगायचं!

मनात जे जे येतं ते ते
करून बघितलं पाहिजे आपण

जसं जगावं वाटतं तसंच
जगून बघितलं पाहिजे आपण
करावंसं वाटेल ते करायचं
जगावंसं वाटेल तसं जगायचं

आपला दिवस होतो
जेंव्हा जाग आपल्याला येते
आपली रात्र होते जेंव्हा
झोप आपल्याला येते
झोप आली की झोपायचं

जाग आली की उठायचं!

पिठलं भाकरी मजेत खायची
जशी पक्वान्नं पानात
आपल्या घरात असं वावरायचं
जसा सिंह रानात!

आपल्या जेवणाचं, आपल्या जगण्याचं

आपणच कौतुक करायचं

असेलही चंद्र मोठा
त्याचं कौतुक कशाला एवढं
"जगात दुसरं चांदणं नाही
आपल्या हसण्या एवढं!"

आपणच आपलं चांदणं बनून
घरभर शिंपत रहायचं

Few Childhood Memories...

2011-06-16T18:31:00.002+05:30

Do you miss those good old days of childhood? Remember those local neighbours, friends, the childhood home where we were born and raised, the pre-school days, the high-school days.... I miss it all a lot....

I miss the cassette player, was so awesome compared to today's hi-fi music systems and gadgets. Was fond of listening rhymes and rain songs, loads of light music, instruments on it. Had recorded many riddles and poems by Grandma on it.

I was very fond of reading, simply anything, news-paper to comics, text books to novels...had a morning fight with Dad once for possession of news paper even :D :D :D Reading under the blanket with a torch at late night was too regular for me, was caught by Mom many time and was been scolded also...comics, history books, novels were my favourite, was once caught solving math problems from new book even before the school started, it was around 3:30 at morning and Mom was so furious, she thought I may loose interest in regular classes in school and may get scolded by teachers for not paying attention if I keep reading all books in advance...she was right, it happened several times.... :(

I miss the old black & white television, the week end mornings with Disney cartoons, changing channels and setting manually without remote control, the Sunday evening movies, the Saturday evening Marathi musical plays, the rare foreign films late night, which was allowed to watch only if parents approve it. Never dared to even touch the recorder or tv or radio even once during whole month of exam fever, Dad's eyes were great threat those days.

I miss that learning bicycle, playing various games with neighbouring kids, collecting flowers for Landlady's Pooja ceremony, could straightly get into any neighbour's kitchen, the fondly neighbouring ladies always offering some good food to eat, scolding even sometimes just like parents did on doing any pranks, taking care and feeding and letting stay with them if parents have to go out of town...baby sitting was not a profession then, it was done out of concern and was considered as duty.

I miss those visits to market place, getting stuff from small shops, buying vegetables from veggie market, malls were just not there then. Dad used to take us to parks, exhibitions, movies, theatre...he still does that for his grand kids :D Going out with parents was so fun then, never thought of expenditure, never cared how do money come in their purses, flashy toys were never in mind, even a little rubber ducky or a doll got in a fair was great joy those days...playing and sharing all toys with play-buddies was so simple and common thing.

I miss visiting various relatives in summer vacation, visiting the farm, playing with mud in the field, drinking from open tanks, cooking imaginary food with cousins :D

Doing households and helping Mom-Dad was daily routine, they never had to say "please do this", in fact used to feel very proud in helping them in even daily chores...

So many things are swirling in mind...feel like am going back in time and playing hide & seeks with my buddies...where are they now? Where are those loving neighbours....time has taken all away....

मैत्री

2011-06-15T07:59:00.000+05:30

मित्रांचे कट्टे आजकाल ओसंच पडतात..

कुणी 'orkut' वर तर कुणी 'Facebook' वर जमतात..

...प्रत्यक्ष भेटीत सगळेच बुचकळयात पडतात..

कारण सगळे विषय 'chat' वरच संपलेले असतात..

...

मग 'chat' वर भेटूच " याचं Promise होतं..

आणि संभाषणातून 'Sign out' के लं जातं. ..

'लाल' 'हिरव्या ' दिव्यांच्या गर्दित मग हरवायला होतं...

घट्ट पकडलेलया हातांनाही सैल सुटायला होतं..

'Available' आणि 'Busy' मध्ये

प्रतेकाचा status घुटमळत राहतो...

आपणहून add केलेल्या मित्रपासून लापन्यकारिता

'Invisible'चा आडोसा घेतला जातो..

ताप आल्याच आजकाल आईच्या आधी 'Facebook' ला कळत..

औषध पेक्षा 'Take Care' च्या डोसेजनीच तापालाही पळायला होतं..

मनातलं सगळं 'Facebook' वर ओकायची

मैत्रीत गरजच का असावी?

नात्यांना धरून ठेवायला

'Net''ची जाळीच का असावी?

कधीतरी वाटतं पुन्हा कट्ट्यावर जमावं..

'chat' ला गप्पानी आणि 'Smile' ना हस्यानी replace करावं..

मैत्रीला technology पासून जपून ठेवुया .. मैतीचं खरं समाधान खंद्यावरच्या हातात असतं....

मी कधीच रिस्क घेत नाही

2011-04-05T09:17:00.000+05:30

हि खाली दिलेली अफलातून रचना माझी नाही. मला माझ्या वाचनात आली आणि मला ती तुम्हा पर्यंत पोहोचवायची होती. (कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही!!...)

दारु पिताना मी कधीच रिस्क घेत नाही
मी संध्याकाळी घरी येतो तेव्हा बायको स्वयंपाक करत असते,
शेल्फमधील भांड्यांचा आवाज बाहेर येत असतो,
मी चोरपावलाने घरात येतो,
माझ्या काळ्या कपाटातून बाटली काढतो,
शिवाजीमहाराज फोटोतून बघत असतात,
या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही .... ||१||

वापरात नसलेल्या मोरीतल्या फळीवरुन मी ग्लास काढतो,
पटकन एक पेग भरुन आस्वाद घेतो,
ग्लास धुवून पुन्हा फळीवर ठेवतो,
अर्थात बाटलीही काळ्या कपाटात ठेवतो,
शिवाजीमहाराज मंद हसत असतात,
स्वयंपाकघरात डोकावून बघतो,
बायको कणीकच मळत असते,
तरी या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही .... ||२||

मी : जाधवांच्या मुलीच्या लग्नाचं जमलं का गं?
ती : छे! दानत असेल तर मिळेल ना चांगलं स्थळ!

मी परत बाहेर येतो, काळ्या कपाटाच्या दाराचा आवाज होतो,
बाटली मात्र मी हळूच काढतो,
वापरात नसलेल्या मोरीतल्या फळीवरुन मी ग्लास काढतो,
पटकन एक पेग भरुन आस्वाद घेतो, बाटली धुवून मोरीत ठेवतो,
काळा ग्लास पण कपाटात ठेवतो,
तरी या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही .... ||३||

मी : अर्थात जाधवांच्या मुलीचं अजून काही लग्नाचं वय झालं नाही..
ती : नाही काऽऽय! अठ्ठावीस वर्षांची घोडी झालीये म्हणे..
मी : (आठवून जीभ चावतो) अच्छा अच्छा ...

मी पुन्हा काळ्या कपाटातून कणीक काढतो,
मात्र कपाटाची जागा आपोआप बदललेली असते,
फळीवरुन बाटली काढून पटकन मोरीत एक पेग मारतो,
शिवाजी महाराज मोठ्ठ्याने हसतात,
फळी कणकेवर ठेवून, शिवाजीचा फोटो धुवून मी काळ्या कपाटात ठेवतो,
बायको गॅसवर मोरीच ठेवत असते,
या बाटलीचा त्या बाटलीला पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही .... ||४||

मी : (चिडून) जाधवांना घोडा म्हणतेस? पुन्हा बोललीस तर जीभच कापून टाकीन!
ती : उगीच कटकट करु नका... बाहेर जाऊन गप पडा...

मी कणकेमधून बाटली काढतो, काळ्या कपाटात जाऊन एक पेग मळतो,
मोरी धुवून फळीवर ठेवतो,
बायको माझ्याकडे बघून हसत असते,
शिवाजीमहाराजांचा स्वयंपाक चालूच असतो,
पण ह्या जाधवांचा त्या जाधवाना पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही .... ||५||

मी: (हसत हसत) जाधवांनी घोडीशी लग्न ठरवलं आहे म्हणे!
ती: (ओरडून) तोंडावर पाणी मारा!!

मी परत स्वयंपाकघरात जातो, हळूच फळीवर बसतो,
गॅसही फळीवरच असतो..
बाहेरच्या खोलीतून बाटल्यांचा आवाज येतो,
मी डोकावून बघतो ... बायको मोरीत दारूचा आस्वाद घेत असते,
ह्या घोडीचा त्या घोडीला पत्ता लागत नाही,
अर्थात शिवाजी महाराज कधीच रिस्क घेत नाहीत..
जाधवांचा स्वयंपाक होईपर्यंत्...मी फोटोतून बायकोकडे बघून हसत असतो...
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही...||६||

दॄष्टीकोन

2011-03-18T09:33:00.000+05:30

घटना १ - सामान्य दॄष्टीकोन
स्थळ - अर्थातच ऑफिस
वेळ - चंद्र जांभया देत सूर्याला वर बोलावत झोपायच्या तयारीत आहे.
पार्श्वभूमी - तुम्ही नेहमीप्रमाणे असंख्य चुका केल्याने बॉसला वरून दट्ट्या मिळालाय. तोच दट्ट्या आता बॉस तुमच्याकडे घेऊन येतोय.

बॉस - काय हा मूर्खपणा???
तुम्ही - क क क काय झालं सर...
बॉस - काय झालं म्हणून काय विचारतोस? डोक्यात मेंदू आहे की गुंतवळ?
तुम्ही -माझं काही चुकलं का?
बॉस - नाही, तुला नोकरी दिली हेच चुकलं माझं. अरे हे हे असं प्रेझेंटेशन कुणी लिहिलं होतं का?
तुम्ही - मी लिहिलं की सर...
बॉस - अरे गाढवा, ह्यात किती चुका आहेत... पाठवण्यापूर्वी मला दाखवायला काय धाड भरली होती?
तुम्ही -(तुम्हाला घाम फुटायला सुरुवात होते) सर हे तयार करता करता फार उशीर झाला, तुम्ही तोवर निघाला होतात.
बॉस - मग सकाळी दाखवायचं...
तुम्ही -सर ते कालच पाठवायचं होतं म्हणून पाठवलं. आय एम सॉरी...
बॉस - तुझ्या सॉरीचं काय लोणचं घालू?
(तुम्हाला थोडं भिरभिरल्यासारखं होतं)
बॉस - ही तुझ्या हातून झालेली शेवटची चूक. ह्यापुढे अजून एक जरी चूक झाली तरी तो तुझा ह्या कंपनीतला शेवटचा दिवस असेल.

बॉस असा ताणताणताणताण बोलत असताना इथे तुमच्या डोक्यात भुंगा सुरू होतो. नोकरी जाणार ह्या विचारासोबत डोळ्यासमोर होम लोनचे हफ्ते, गाडीचे हफ्ते, ट्रिपची तयारी, मुलांच्या फिया, सिगारेटचे सतत वाढणारे दर ह्या गोष्टी फेर धरून नाचू लागतात आणि तुम्हाला अंधारी येते. चक्कर येऊन तुम्ही किबोर्डवर कोसळता.

बॉस - नॉनसेन्स, ह्या किबोर्डचा खर्च तुझ्या पगारातून कापला जाईल.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

घटना 2 - निर्लज्ज दॄष्टीकोन
स्थळ - अर्थातच ऑफिस
वेळ - ऑर्कूट, फेसबूक, ट्विटर, सॉलिटेअर हे सगळे सोबत असताना किती वाजले ह्याकडे कोण लक्ष देतो? २० मिनिटांपूर्वी पिझ्झा आलाय. ती शेवटची ऑर्डर होती. म्हणजे साधारण १२ वाजले असावेत.
पार्श्वभूमी - तुम्ही नेहमीप्रमाणे असंख्य चुका केल्याने बॉसला वरून दट्ट्या मिळालाय. तोच दट्ट्या आता बॉस तुमच्याकडे घेऊन येतोय. तुम्हीAlt + Tab वापरून ०.००००००००१ सेकंदात कामाची विंडो उघडता.

बॉस - काय हा मूर्खपणा???
तुम्ही - हो ना... च्यायला ही काय वेळ आहे कामं करायची. चांगलं ए. सी. फुल स्पीड वर टाकून दुलई ओढून झोपण्याऐवजी आम्ही बसलोय इथे आकडे खाजवत. बरं, तुम्हाला काय झालं?
बॉस - काय झालं म्हणून काय विचारताय... डोक्यात मेंदू आहे की गुंतवळ?
तुम्ही - तुम्ही जो पगार देता त्या पगारात गुंतवळच सापडणार डोक्यात... मेंदू हवा असेल तर जरा कंपनीला सांगा पगार वाढवायला.इतने पगार में घर नहीं चलता, दिमाग क्या चलेगा.
बॉस - तुला नोकरी दिली हीच माझी चूक झाली...
तुम्ही - अजून एक चूक झाली. मला काम दिलंत. हॅ हॅ हॅ....
बॉस - हॅ हॅ हॅ करून हसतोयस काय निर्लज्जासारखा. ह्या प्रेझेंटेशन मधे किती चुका आहेत... पाठवण्यापूर्वी मला का नाही दाखवलं?
तुम्ही - त्यासाठी ऑफिस मधे असावं लागतं. तुम्ही डिनरला उशीर होईल म्हणून ८ ला पळता घरी आणि आमची टीम मरतेय इथे रात्री २-२ वाजेपर्यंत. हे फार होतंय. मी मॅटर एस्कलेट करेन.
(बॉसला घाम फुटायला सुरूवात होते )
बॉस - आज थांबलोय ना मी?
तुम्ही - आज कशाला थांबलात? दांडिया खेळायला? काम काल होतं, काल थांबायचंत.
बॉस - रात्री नाही तर निदान सकाळी तरी दाखवायचं
तुम्ही - रात्री ३ च्या पुढे घरी गेल्यावर मी पुन्हा सकाळी लवकर ऑफिसला येऊ? जमणार नाही. तुमच्या अपेक्षा आम्हाला मिळणार्‍यापगाराइतक्याच ठेवल्यात तर बरं होईल...
(बॉसला थोडं भिरभिरल्यासारखं होतं. बॉस फारच भेदरला असेल तर आडलीच्या भाषेत "ज्यादा बोलियाचं काम नाय" असंही बोलून घ्या.)
तुम्ही - हे बघा, आज असं बोललात, पुन्हा बोलू नका. तुम्हाला माहिती आहे की माझी टीम निश प्रोजेक्टवर काम करते. ३ महिन्यानी रिलीज आहे. सगळ्या कोड फाईल्स आणि सोर्स कोड्स आमच्याकडे आहेत. आणि महत्त्वाचं म्हणजे आम्हाला 'क्ष' कंपनीकडून दुप्पट पगाराची ओपन ऑफर आहे. एकाच वेळी ८ ्या ८ जणं सोडून जाऊ आणि जाताना क्लायंट पण घेऊन जाऊ. तुम्हाला काय वाटलं बॉस आहात म्हणून काय गुलाम झालो आम्ही तुमचे?

तुम्हाला असे निर्लज्जपणे ताणताणताणताण बोलताना पाहून इथे बॉसच्या डोक्यात भुंगा सुरू. अख्खीच्या अख्खी टीम सोडून जाणार आणि सोबत क्लायंटपण नेणार ह्या विचारासोबत बॉसच्या डोळ्यासमोर परफॉर्मन्स रिव्ह्यू, ऑफशोअरचा चान्स, रिटेन्शन बोनस, त्याच्या होम लोनचे हफ्ते , गाडीचे हफ्ते ह्या गोष्टी फेर धरून नाचू लागतात आणि त्याला अंधारी येते. चक्कर येऊन तो तुमच्या किबोर्डवर कोसळतो.

तुम्ही - मोडलास किबोर्ड. मोड तिच्यायला... माझ्या बापाचं काय जातंय.
(तुम्ही लगेच मोबाईलवरून फेसबूकचं स्टेटस अपडेट करता "बॉसला झीट आणली". तुम्हाला दुसर्‍या क्षणी कंपनीतल्या लोकांकडून अभिनंदनाचे १७६० मेसेजेस येतात.)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
बघितलंत? आपला दॄष्टीकोन थोडासा बदलल्याने आपण कसे सुखात आणि निश्चिंतपणे जगू शकतो. निर्लज्जपणाच्या एक दगडात तुम्ही किती पक्षी मारलेत? बॉसला गप्प केलंत, लवकर निघायची सोय केलीत, पगार वाढवायची सोय केलीत, स्वतःच महत्त्व वाढवलं. म्हणून म्हणतो"निर्लज्ज व्हा. सुखी व्हा".

कुत्र्याचा भाईबंद - राकून

2011-02-21T18:25:00.003+05:30

राकून ही रानकुत्र्याची एक जात अमेरिकेत व रशियाच्या अतिपूर्वेकडील भागात आढळते. अंगभर राठ केस असलेल्या या प्राण्याची शेपटी कुत्र्यांसारखी भरघोस केसांची असते. यांचे कल्ले रानमांजरांसारखे असतात. हिवाळ्यात हा प्राणी अस्वलासारखा झोपून दिवस काढतो. रशियन प्राणीशास्त्रज्ञांनी या कुत्य्रांपैकी काहींना पश्चिम रशियात हलविले. आता या जातीचे कुत्रे युक्रेन, मॉस्को, बाल्टिक आदी प्रदेशातही आढळतात. पश्चिमेकडच्या फिनलंड व पोलंड या देशांपर्यंत सुद्धा आता या कुत्र्यांचा शिरकाव झाला आहे.

खरे तर यांना एकाच जागी चैन पडत नाही. मंद चालीने लांब अंतर पण ते पार करतात. नद्यांजवळची झुडपे व विरळ जंगल भागात रहायला यांना आवडते. उंदीर, बेडूक, मासे, पाखरे, लहान घोरपडी असे यांचे खाद्य असते. पाखरांची घरटी मोडून त्यातली पिले देखील हे प्राणी खातात. बोरे व इतर फळे ही कधी कधी ते खातात. निरुपायच झाला तर रहायला ते जमिनीत बीळ पाडतात. पण शक्यतो कुठेतरी दुसऱ्या प्राण्याचे तयार बीळ किंवा खडकातल्या खबदाडी हे शोधून काढतात. एखादे झाड, मुळापासून मोडून पडले तर झाडाच्या मुळाशी तयार झालेल्या खड्ड्यातही ते राहतात. थोड्याच दिवसात कुठेतरी दुसरीकडे जायचे असते. मग थोड्या दिवसांसाठी मुद्दाम बीळ उकरायचे श्रम करायच्या भानगडीत ते पडत नाहीत.

राकून जातीच्या कुत्रीला एकोणीस (१९) पिल्ले झालेली देखील आढळले आहे. या पिलांच्या आई बरोबर त्यांचे वडील देखील त्यांचा सांभाळ करतात.

No one can hurt you without your consent

2011-02-18T23:23:00.001+05:30

On the first day, as President Abraham Lincoln entered to give his inaugural address, just in the middle, one man stood up. He was a rich aristocrat. He said, “Mr. Lincoln, you should not forget that your father used to make shoes for my family.” And the whole Senate laughed; they thought they had made a fool of Abraham Lincoln.

But Lincoln --- and that type of people are made of a totally different mettle. Lincoln looked at the man and said, “Sir I know that my father used to make shoes in your house for your family, and there will be many others here…. Because the way he made shoes; nobody else can. He was a creator. His shoes were not just shoes; he poured his whole soul in it. I want to ask you, have you any complaint? Because I know how to make shoes myself. If you have any complaint I can make another pair of shoes. But as far as I know, nobody has ever complained about my father’s shoes. He was a genius, a great creator and I am proud of my father”.

The whole Senate was struck dumb. They could not understand what kind of man Abraham Lincoln was. He was proud because his father did the job so well that not even a single complaint had ever been heard.

Remember: “No one can hurt you without your consent.”

“It is not what happens to us that hurts us. It is our response that hurts us.”

Definition of " Nothing " -

2011-02-18T23:22:00.000+05:30

Time does not wait for you or me or for anyone. The days pass and years go on. You move away from your near ones, you miss your dear ones. Your life changes, people around you change, you get new friends, too.

But your heart has those precious moments engraved in it, whether you want them or not. They are always there, making you happy at sad times,...

टेलिमाकेर्टिंग

2011-01-21T15:46:00.001+05:30

टेलिमाकेर्टिंग कॉल कसे थांबवाल ?

' सर , अमक्या बँकेतून बोलतोय... लोन हवंय का ?' असं विचारणाऱ्या किंवा प्रॉडक्ट्स खपवू इच्छिणाऱ्या टेलिमाकेर्टर्सच्या फोन कॉल्सनी त्रस्त झालायत ? मग थोडं डेअरिंग करून आम्ही सांगतो ते उपाय करून पाहा... हे कॉल्स एंजॉय करू लागाल , ही गॅरंटी.

१. फोनवरून त्याने/तिने बोलणं संपवताक्षणी म्हणायचं , '' तुझा आवाज मला खूप आवडला. मी प्रेमातच पडलो/लेय तुझ्या. लग्न करशील माझ्याशी ?''

२. टेलिमाकेर्टिंगवाल्याला सांगा , '' मी आत्ता जरा बिझी आहे. तुमचा घरचा नंबर द्याल का प्लीज! मी मोकळा झाल्यावर करतो तुम्हाला फोन. ''

३. एकदा माहिती दिली की पुन्हा विचारा , '' हं , काय सांगत होतात तुम्ही ?'' असं तीन चार वेळा करा.

४. तुम्ही जेवत असताना असा फोन आला की सांगा , '' मी जेवतोय. दोन मिनिटं जरा होल्ड करा हां. '' मग स्पीकर फोन ऑन करून फोन बाजूला ठेवा आणि आरामात जेवत राहा. खाण्याचे मचमच आवाज करा आणि इतरांशी गप्पाही मारत राहा.

टेलिमाकेर्टिंग कॉल कसे एन्जॉय कराल...

१. फोनवरच्या माणसाला सांगा, ''माझे सर्व व्यवहार माझा मुलगा पाहतो, त्याच्याशी बोला.' आणि फोन आपल्या पाच वर्षांच्या मुलाच्या हातात द्या (किंवा स्वत:च पाच वर्षांच्या मुलाच्या आवाजात बोलू लागा.)

२. ''हॅलो, हां कोण बोलतंय? हॅलो, कोण बोलतंय? जरा मोठ्यानं बोला... आणखी मोठ्यानं बोला हो जरा... अजिबात ऐकायला येत नाहीये तुमचं... फोन आहे का चुन्याची डबी? हॅलो... आणखी मोठ्याने बोला...'' ही वैश्विक युक्ती टेलिमाकेर्टिंगवाल्यांवरही लागू पडतेच.

३. त्यांना सांगा, ''एक मिनिट. एकेक शब्द बोला. मी तुमचं सगळं बोलणं लिहून घेतोय. माझ्या काहीही लक्षात राहात नाही. एकेक शब्द आणि अगदी हळूहळू... घाई नको... हां कुठून फोन केलाय तुम्ही... आय... सी... आय... हळू हळू सांगा...''

४. त्यांनी विचारलं, ''हाऊ आर यू सर?'' की लगेच सुरुवात करा, ''मला हे तुमचं फार आवडलं. तुम्ही फक्त व्यापार करत नाही. माणुसकी जपता. आजकाल कोण कुणाला विचारतं हो की कसे आहात? माझे तर तुम्हाला सांगतो इतके प्रॉब्लेम सुरू आहेत...''

त्रासदायक नवरे : शरद उपाध्ये

2011-01-01T20:09:00.001+05:30

ज्योतिषशास्त्र खरे की खोटे- ज्याचे त्याचे मत असू शकते ; पण त्यानिमित्त

भविष्य विचारायला आलेल्या हजारो लोकांच्या , विशेषत: बायकांच्या समस्या-

त्यातही नवऱ्यांच्या त्रासदायक समस्या ऐकून खूप मौलिक अनुभव येतात. नवरे
मंडळींचे तेच प्रॉब्लेम्स असतात. कसेही वागले , तरी तो त्रासदायकच वाटतो.

आदर्श नवरा दाखवा ,
हजार रुपये मिळवा

खरोखरच आपल्या बायकोच्या पसंतीला उतरणे हे बाहेर काढलेली टूथपेस्ट आत घालून
दाखविण्याइतके कठीण काम. सदेह वैकुंठाला गेलेले संतश्रेष्ठ तुकाराम
महाराजसुद्धा एकदा वैतागून म्हणाले होते...

तीर्थ करूं जाता म्हणती कावळा , न करिता त्याला म्हणती बावळा

फार खाय त्याला म्हणती अघोरी , राक्षस हा असे खादाड भारी

थोडे खाय त्याची करिती टवाळी , अन्न कैसे पाप्याच्या कपाळी

तुका म्हणे किती राखावी मर्जी , संसाराचे त्रास घेता.

बायका नाट्य-समीक्षकांसारख्या असतात. विनोदी नाटक काढले , तर म्हणतात , '
अर्थहीन धांगडधिंगा. ' गंभीर नाटक काढले , तर म्हणतात , ' रिकाम्या
नाट्यगृहातील अयशस्वी निर्माता. ' ऐतिहासिक नाटक काढले , तरी टीका , सामाजिक
नाटक काढले , तरी टिंगलीचा सूर. म्हणून म्हणतात , ज्याला रस्ता माहीत असतो , पण
ड्रायव्हिंग करता येत नाही , त्याला टीकाकार म्हणतात.

नवरे मंडळींचे तेच प्रॉब्लेम्स असतात. कसेही वागले , तरी तो त्रासदायकच वाटतो.
रसिक नवरा प्रेमाने बायकोला म्हणतो , '' तुझा चेहरा कसा चंदासारखा सुंदर दिसतोय.
'' तर लगेच ती म्हणते , '' काय हो हा तुमचा नेहमीचा टोमणे मारण्याचा त्रास! सरळ
का नाही सांगत की , माझ्या चेहऱ्यावर डाग आहे म्हणून ?''

हनिमूनहून परतलेली स्मिता आईला सांगत होती , '' हा म्हणजे न अगदी येडचॅपच आहे.
जाताना गाडीत अगदी वेगळा , घोगरा आवाज काढून माझा हात हातात घेऊन म्हणाला , '
स्मितू , अखेर आपण दोघे एकरूप झालो. ' अग , मला एवढी भूक लागली होती आणि हा
अगदी बोअर करत होता. शेवटी मी त्याला सांगितले , ' जेवणाची ताटे दोघांची
वेगवेगळी सांगा हं! ''

ज्योतिषशास्त्र खरे की खोटे- ज्याचे त्याचे मत असू शकते ; पण त्यानिमित्त
भविष्य विचारायला आलेल्या हजारो लोकांच्या , विशेषत: बायकांच्या समस्या-
त्यातही नवऱ्यांच्या त्रासदायक समस्या ऐकून खूप मौलिक अनुभव येतात.

एकदा माझा कार्यक्रम संपल्यावर एक बाई तावातावाने आत येऊन म्हणाल्या , '' अहो
मेष राशीचे पुरुष तडफदार असतात , असे मी वाचले आहे. पण माझा नवरा तर अगदीच
मेषपात्र आहे. ''

आणखी एक तक्रार त्रासदायक नवऱ्यांबद्दल बायका नेहमी करतात , '' आमचं हे येडं
श्रावणबाळ आहे. बायको घरी आली , तरी आईचा पदर काही सोडत नाही. कोणत्याही वेळी
आई अशी हाक मारतो. ''

एक नवरा तर जेवायला बसला की , पोळी हातात पकडून विमनस्कपणे सूक्ष्मात बघत
गायचा, ''
आई तुझी आठवण येते ''. शेवटी ती बाई एके दिवशी वैतागून म्हणाली , '' आईच्या
हातच्या पोळ्या एवढ्या प्रिय असतील ना , तर जा आईकडेच हा कटोरा घेऊन. ''

हळवा नवरा बायकांना विलक्षण तापदायक वाटतो. लग्नानंतर काही महिन्यांतच कविताला
दिवस गेले. मधून मधून उलट्या होऊ लागल्या आणि ती इतकी आनंदित झालेली असताना
तिचा नवरा मात्र डोळ्यांत पाणी आणून म्हणाला , '' काऊ , किती ग त्रास होतोय
तुला! खरंच ग , स्त्रीचा जन्मच कष्ट उपसण्यासाठी. '' आणि तिच्या मांडीवर झोपून
हुंदके देत म्हणाला , '' देवा , देवा माझ्या काऊचे कष्ट मला दे. तिला सोडव. ''

माझ्या पतीपीडित भगिनींनो आणि मातांनो , काऊची अवस्था त्या वेळी किती केविलवाणी
झाली असेल , याची कल्पना फक्त तुम्हालाच करता येईल.

नवऱ्याचा अतिसभ्य सुसंस्कृतपणाही बायकांना तापदायक ठरतो. मध्यमवय उलटून
गेलेल्या वर्षाताई थोडे थट्टेने , थोडे वैफल्याने , थोडे वैतागून सांगत होत्या, ''
माझे मिस्टर म्हणजे कातिर्कस्वामीच. आठवड्यातले चार दिवस उपास. पुन्हा एकादशी ,
संकष्टी वेगळीच. सोमवारी शिवलीलामृत , गुरुवारी गुरुलीलामृत , शनिवारी
शनिमाहात्म्य. तास न् तास पारायणे. लग्नाच्या दुसऱ्या दिवशी थोडा एकान्त मिळाला
म्हणून मी हळूच त्यांच्या छातीवर मस्तक टेकले , तर दूर होऊन म्हणाले , ' अगं ,
आज माझी एकादशी आहे. ' आम्ही हनिमूनला जायचे ठरवले , तर म्हणाले , ' आपण
सोलापूरला जाऊ. तेथून गाणगापूर , तुळजापूर , पंढरपूर सगळेच जवळजवळ आहे. '
प्रवासातही ते हनुमान चालिसा , शिवस्तुती , दासबोध वाचतच होते. हॉटेलवर
पोहोचल्यावर हे लगेचच आंघोळीला गेले. मी चेंज करीत होते , तेवढ्यात यांनी
बाथरूमचे दार उघडले आणि ' सॉरी , सॉरी ' म्हणत पुन्हा बंद केले. नंतर आतूनच
विचारले , ' झाले का ग तुझे ?''

तशी वर्षाताईंना तीन मुले आहेत , पण सांगताना त्या म्हणतात , '' मला चार मुले
आहेत. हा सगळ्यांत मोठा. ''

आळशी नवरेही बायकांना फार त्रासदायक वाटतात. बरेचसे नवरे रोज दाढी करत नाहीत.
केली तर जमिनीवर आरसा ठेवून , मांडी घालून अर्धा-अर्धा तास दाढी करीत बसतात.
साबणाचा फेस लावलेल्या भयानक चेहऱ्याने मध्येच पेपर वाचतात. मधूनच गाल खरडतात.
तो साबणाचा फेस वाटीतच बुडवून ठेवतात. नंतर ती वाटी तशीच ठेवून सरळ आंघोळीला
जातात.

सारख्या जांभया देणे , जांभया देत बोलणे , प्रचंड मोठी ढेकर देणे , सारखे आडवे
होऊन झोपणे असे वागणारे नवरे काय भयंकर पीडाकारक असतात , ते समजण्यासाठी
त्यांच्या बायकांच्या जन्मालाच जावे लागेल. कोणताही पीडाहारी झंडू बाम
त्यांच्या डोकेदुखीला उपयोगी ठरत नाही.

एक नवरा सारखा झोपून राहायचा. त्याचा तापट मुलगा सारखा आरडाओरडा करायचा. एकदा
त्याची झोपमोड झाली म्हणून तो रागावला , तर बायको म्हणाली , '' झोपलेल्या
बैलापेक्षा भुंकणारा कुत्रा थोडा तरी कामाचा असतो. ''

नवऱ्यांचा , बायकी चौकशा करण्याचा स्वभाव तर बायकांचा रक्तदाब हमखास वाढवतो. एक
इसम , बायकोच्या मैत्रिणी आल्या की , सरळ त्यांच्या कोंडाळ्यात जाऊन बसायचा.
भयंकर नाजुक-नाजुक बोलायचा. एकदा बायकोच्या मैत्रिणीला म्हणाला , '' वहिनी ,
साडी नवी वाटतं ?'' ती म्हणाली , '' छे हो , जुनीच आहे. '' परत तो म्हणतो , ''
नाही , अंगावर कधी दिसली नाही , म्हणून विचारले हो सहज. '' तेव्हापासून ती बाई
अंगभर पदर घेऊ लागली.

सारखी सिगरेट फुंकणारे किंवा तोंडात तंबाखू विरघळल्यामुळे लाळ सुटलेली असतानाही
वर तोंड करून काही तरी बोलण्याचा प्रयत्न करणारे नवरे बायकांना भयानक उपदवी
वाटतात. काही नवरे येता-जाता आरशात बघून केस सारखे करतात , पावडर लावतात , वळून
-वळून सगळ्या अँगल्सनी आरशात बघतात , हे तर बायकांना चीड आणते. स्वयंपाकघरात
मदत करतो असे सांगून काहीबाही तोंडात टाकत राहणारे नवरेही बायकांना असह्य
वाटतात.

बायकोकडे सारखी मेहुणीची चौकशी करणे , सासूबद्दल विचारणा करणे , बायकोच्या
मैत्रिणींच्या स्मार्टपणाचे कौतुक करणे , तिच्या वडिलांच्या इन्कमची चौकशी करणे, '
मीपण बिझिनेस करावा असे म्हणतोय ' असे नुसते म्हणत वर्षानुवषेर् पोस्टात नोकरी
करीत राहाणे , अशा नवऱ्यांचा बायकांना फार संताप येतो.

कुठल्याही क्षणी लादेन येईल आणि बॉम्बस्फोट करेल अशा चेहऱ्याने वावरणारेही काही
नवरे असतात. भयरसाचा अतिरेक झाल्यामुळे हास्यरस लोप पावलेला असतो. असे नवरे
क्वचित हसले , तर त्यांच्या बायकांना बंपर लॉटरी लागल्यासारखे वाटते. हे सारखे
काळजीत असतात. जरा दुखले , खुपले की , त्यांना भयंकर रोग झाल्याच्या भावना होऊ
लागतात. बायको ' डॉक्टरांकडे जाऊ या ' म्हणाली , तर टेस्ट करून घ्यायलाही
घाबरतात. अशा नवऱ्यांच्या बायकांना कायमची सदेह साडेसाती असते. असे नवरे
बायकोचा कोणी अपमान केला , तरी तिचीच समजूत काढतात , '' जाऊ दे ग , तू लक्षच
देऊ नकोस. ''

गुळगुळीत दाढी केलेल्या , गोल बायकी चेहऱ्याचे , काळ्याभोर डोळ्यांचे , हळुवार
आवाजात गोड-गोड बोलणारे , नाजुक-नाजुक हसणारे , लाजरे-बुजरे पुरुष तर
बायकांच्या डोक्यात जातात. काही पुरुष तर बहिरे असल्यासारखे दिसतात. पटकन
प्रतिक्रिया देत नाहीत. बायको काही बोलली की , पेपरमधले डोकं वर काढतात , अतिशय
निविर्कारपणे तिच्याकडे पाहातात , पुन्हा पेपरमध्ये डोके घालतात.

नवऱ्यांच्या जेवणाचे प्रकारही विचित्र असतात. काही नवरे भुरके मारतात की बोंब
मारतात , तेच तिला कळत नाही. मध्येच अ आ इ ई ची बाराखडी म्हटल्याप्रमाणे
प्रदीर्घ ढेकर देतात. काही नुसते खातच राहतात. बायकोने सहज विचारले , '' खीर
आवडली का हो ?'' तर भडकून म्हणतात , '' भुरके मारतोय , दिसत नाही का ?'' काही
नवऱ्यांची बोलण्याची हिंमत नसते. भाजीत मीठ विसरलेले असले , तर मुलाला म्हणतात, ''
अरे बंडू बाजारात मीठ महाग झाले आहे का ?'' काही संतापी नवरे पोळीचा तुकडा
हातात धरून खेकसतात , '' ही पोळी आहे का चामड्याचा तुकडा ?'' आणि बायकांना
संतापजनक वाटणारे नवरे म्हणजे अर्धा-अर्धा तास भात चिवडत बसून मिचिमिची जेवणारे
आणि चप् चप् असा आवाज करणारे नवरे...

... बायकांना खूप-खूप आवडणाऱ्या एका तरी परिपूर्ण नवऱ्याची पत्रिका पाहाण्याचा
योग माझ्या पत्रिकेत आहे का , याचा सध्या मी अभ्यास करीतआहे..

हाक्का नूडल्स -

2010-11-29T11:52:00.001+05:30

साहित्य -

साध्या नूडल्स - १ पाकीट / १०० ग्रॅम

मीठ - १ छोटा चमचा

तेल - २ मोठे चमचे

सिमला मिरची - १ मध्यम

गाजर - १ मध्यम

कोबी - ३-४ मोठी पाने

कांदा - १ मध्यम

लसून, आले, हिरवी मिरची - प्रत्येकी २ छोटे चमचे बारीक चिरून

मिरीपूड - १ छोटा चमचा

व्हिनेगर - १ चमचा

सोया सॉस - २ मोठे चमचे

कांदापात - १/२ कप

कृती -

५-६ कप पाण्यात नूडल्स अर्धवट उकडून निथळून घ्याव्यात. त्यावर १ छोटा चमचा तेल चोळावे. सर्व भाज्या लांब व बारीक चिरून घ्याव्यात. पसरट कढई मध्ये तेल गरम करून त्यात मोठ्या आंचेवर लसून, आले, मिरची परतावे. नंतर कांदा आणि त्यानंतर भाज्या एक मिनिटभर परताव्यात. त्यात नूडल्स, सोया सॉस, व्हिनेगर, मीठ, मिरीपूड घालून परतावे. कांदापातीने सजवून गरमागरम खावे.

[ चायनीज पदार्थ कोमट अथवा गार करून खाऊ नयेत, ते चिवट होतात व चव देखील बिघडते. शेझवान नूडल्स बनविताना सोया सॉस आणि व्हिनेगर ऐवजी ४ मोठे चमचे शेजवान सॉस वापरावा. शेजवान सॉस लसून आणि लाल मिरचीपासून बनवितात, त्यामुळे पदार्थामध्ये हिरव्या मिरचीचे प्रमाण निम्मे करावे. ]

आला पाउस गेला पाउस...

2010-11-26T20:05:00.000+05:30

आला पाउस गेला पाउस

उन्हात खेळे अल्लड शिरावे

रेताडाच्या छाताडावर

कुरळ बागडे हिरवे हिरवे

खुळे पाखरू...त्यास कळेना

कोठे जावे...खाली? वरती?

तिथे खुणावी निळे गगन तो

इथे खुणावी हिरवी धरती !

- वसंत बापट

हिरव्या वाटाण्याचा कारवारी रस्सा -

2010-11-26T14:08:00.002+05:30

साहित्य -

हिरवे वाटाणे - १ वाटी

उभा चिरलेला भाजलेला कांदा - १ वाटी

भाजलेला खोबरे खीस - १/२ वाटी

ठेचलेल्या लसून पाकळ्या - ५-६ नग

धने पूड - २ चमचे

कोकम - २ साले

ठेचलेले आले - १/२ चमचा

भाजलेले जिरे - १ चमचा

लाल मिरची पूड - चवीनुसार

मीठ - चवीनुसार

फोडणीचे साहित्य - गरजेनुसार

कृती -

वाटाणे ७-८ तास भिजवून ठेवावेत. कुकर मध्ये २ शिट्या करून वाफवून घ्यावेत. कांदा, खोबरे, लसून, धने पूड, कोकम, आले, जिरे एकत्र करून बारीक वाटून घ्यावे. कढई मध्ये २ चमचे तेल गरम करून मोहरी, हिंग, हळदीची फोडणी करावी. त्यात वाटण घालून तेल सुटेपर्यंत परतावे. त्यात मिरची पूड, मीठ कालवावे. शिजलेले वाटाणे घालून १ वाटी पाणी घालून एक उकळी आणावी. गरमागरम भातासोबत झणझणीत रस्सा मजा आणेल.

परी आणि दगड

2010-11-19T09:29:00.001+05:30

परी आणि दगड - विं दा करंदीकर

परीचा पडला दगडावर पाय;

दगड म्हणाला, 'आय आय.'

परी म्हणाली, 'तू तर दगड!

तुला का होते परी जड?'

दगड म्हणाला, 'इथे पहा.'

परीला दिसल्या जखमा दहा.

तेव्हापासून सगळ्या परी

चालू लागल्या अधांतरी.

भारतीय स्त्रियांसाठी...

2010-11-19T09:24:00.000+05:30

भारतीय स्त्रियांसाठी स्थानगीत - विं दा करंदीकर

कर कर करा,

मर मर मरा;

दळ दळ दळा,

मळ मळ मळा;

तळ तळ तळा,

तळा आणि जळा.

कर कर करा,

मर मर मरा;

बाज बाज बाजा,

पाज पाज पाजा;

पोस पोस पोसा,

पोसा आणि सोसा.

कर कर करा,

मर मर मरा;

धूव धूव धुवा,

शिव शिव शिवा;

चीर चीर चिरा,

चिरा आणि झुरा.

कर कर करा,

मर मर मरा;

कुढ कुढ कुढा,

चीड चीड चिडा;

झीज झीज झिजा,

शिजवा आणि शिजा.

जमू नये त्या वेळी जमलो

2010-11-19T08:09:00.000+05:30

जमू नये त्या वेळी जमलो - विं दा करंदीकर

जमू नये त्या वेळी जमलो !
जमू नये अन अशा ठिकाणी;
- कुजबुजणारे जेथे वारे,
कुजबुजणारे जेथे पाणी !

रक्तरविचे लावून कुंकुम,
संध्या ल्याली निळसर अंबर;
संध्या आली झुलवीत झुलवीत
इंद्रधनुचा पदर मनोहर.

क्षणाक्षणातुन नकळत फुलली
निळ्या मनातील निळसर गाणी;
जमू नये त्या वेळी जमलो !
जमू नये अन अशा ठिकाणी.

आणिक त्यानंतर जे झाले...
- वृथाच त्याने झुरतो आपण -
जबाब देईल पहिला तारा;
जबाब देईल माडाचे बन !

किती विलक्षण !

2010-11-18T08:38:00.000+05:30

किती विलक्षण ! - विं दा करंदीकर

तुला भेटण्यासाठी आलो;

परंतु वदलो दुसऱ्यासाठी.

तुझ्या तापलेल्या भाळावर

जरा उमटली आंबट आठी.

मनात होते शब्द दाटले;

जिभेत नव्हती तितकी छाती;

मनात होते मणभर सोने;

करांत होती मुठभर माती.

कसे तुला समजाऊ आतां;

कसा बोलावू गेलेला क्षण;

त्या मुठभर मातीने माझा

सूड घेतला किती विलक्षण !

काय गुन्हा तो निव्वळ माझा

2010-11-18T08:18:00.000+05:30

काय गुन्हा तो निव्वळ माझा - विं दा करंदीकर (२२ जुलै १९५४)

आज मनाला मारून गेला

लाथ प्रमाथी खारा वारा;

आज बोलला लागट काही

संध्येच्या दारातील तारा.

माड जाहले मुखस्तंभ अन

तोंड फिरविले आज तृणाने;

आज लागता माझी चाहूल

हिरमुसले चोचीतील गाणे.

आज टाकले यांनी वाळीत

चाफ्याखालील हे माझे घर.

- काय गुन्हा तो निव्वळ माझा

श्वासांना नच वास तुझा जर?

वेड्याचे प्रेमगीत

2010-11-18T07:48:00.000+05:30

वेड्याचे प्रेमगीत - विं दा करंदीकर

येणार तर आत्ताच ये;

उद्या तुझी जरूर काय?

...आज आहे सूर्यग्रहण;

आज मला तुझा म्हण;

उद्या तुझी जरूर काय?

बेकारीच्या खुराकावर

तुझी प्रीत माजेल ना?

सूर्याच्या या तव्यावरती

चंद्राची भाकर भाजेल ना?

...भितेस काय खूळे पोरी;

पांच हात नवी दोरी

काळ्या बाजारात उधार मिळेल.

सात घटका सात पळे

हा मुहूर्त साधेल काय?

संस्कृतीचे घटिकापात्र

दर्यामधे बुडेल काय?

...उद्याच्या त्या अर्भकाला

आज तुझे रक्त पाज;

...भगवंताला सारी लाज.

येणार तर आत्ताच ये.

अंधाराच्या मांडीवरती

जगतील सात, मरतील सात;

आकाश आपल्या डोक्यावर

पुनः पुनः मारील हात.

...भरल्या दुःखात रडू नये;

येणार तर आत्ताच ये;

उद्या तुझी जरूर काय?

भोवळभोळी

2010-11-18T07:45:00.000+05:30

भोवळभोळी - विं दा करंदीकर (१२ ऑगस्ट १९५५)

मौन धरावे अडेल ओठीं

अन बोलावे सर्वांगाही;

रीत तुझी ही भोवळभोळी...

मिटून जावे रक्त प्रवाही;

मरगळलेली फुले रचावी

चुरगळलेल्या अम्बाड्यावर;

रीत तुझी ही भोवळभोळी...

अन रेलावे क्षितीजाच्यावर.

रोज रोज क्षितिजावर रेलून

क्षितिजाची जर झाली चोळी,

...आकाशाचा दोष नव्हे तो...

रीत तुझी ही भोवळभोळी.

Husband and Wife

2010-10-20T09:42:00.000+05:30

This is the best and most civil way to have a fight between husband and wife instead of resorting to physical force...

WIFE:

I wrote your name on sand it got washed.

I wrote your name in air, it was blown away.

Then I wrote your name on my heart & I got Heart Attack.

HUSBAND:

God saw me hungry, he created pizza.

He saw me thirsty, he created Pepsi.

He saw me in the dark, he created light.

He saw me without problems, he created YOU.

WIFE:

Twinkle twinkle little star

You should know what you are

And once you know what you are

Mental hospital is not so far.

HUSBAND:

The rain makes all things beautiful.

The grass and flowers too.

If rain makes all things beautiful

Why doesn't it rain on you?

WIFE:

Roses are red; Violets are blue

Monkeys like u should be kept in zoo.

Don't feel so angry you will find me there too

Not in cage but outside, laughing at you

Best of CWG-Kalmadi Jokes

2010-10-20T09:29:00.001+05:30

Though the media actually was trying to make a mount out of a mole, the jokes’ rally is on, you know who. Giggle or laugh. The choice is yours -----

1) BREAKING NEWS: Suresh Kalmadi just tried to hang himself in the CWG stadium. But the ceiling collapsed.

2) The truth behind bulk sms banning is to stop Kalmadi jokes and not Ayodhya issue.

3) Look at the brighter side; the more countries pull out, the higher India is ranked in the final medal's tally.

4) Terrorists set to skip CWG 2010 citing unlivable conditions and fear for their safety.

5) Q: How many contractors are required to change a light bulb in Delhi CWG stadium?
A: 1 Million. (1 to change bulb and rest 999,999 to hold the ceiling)

6) What is common between CWG committee and students???
Ans: both start their preparations at the 11th hour.....

7) Prince Charles is actively convincing the Queen to visit dengue hit Delhi, this may be his last chance to become the king!

8) Thanks to Guernsey and Jersey for threatening to pull out of games! We now know these countries existed!

9) A collapse a day keeps the athletes away.

10) Ba ba Kalmadi, have you any shame. No sir, No sir, it's a Common Loot Game. Crores for my partner, crores for the dame, crores for me too, for spoiling India 's name!

11) AMAZING BUT TRUE: If you re-arrange the letters "Sir U made lakhs" you get "SURESH KALMADI”

12) next edition of CWG will be called KWG, Kalmadi Wealth Games.